Tawułka Gertrud Brix Astilbe arendsii 9-1l

Zastosowanie. Roślina ta sprawdza się na półcienistych i zacienionych rabatach bylinowych, przy brzegach zbiorników wodnych oraz w grupach w ogrodach leśnych i naturalistycznych. Głęboki kolor kwiatostanów dobrze wyróżnia się wśród zieleni, a zwarty pokrój pozwala wykorzystać ją również w pojemnikach na zacienionych tarasach i w chłodniejszych zakątkach ogrodu.

Pokrój i wzrost. Odmiana Tawułka Arendsa ‘Gertrud Brix’ Astilbe × arendsii osiąga wysokość od 60 do 80 cm, tworząc gęste, zwarte i wyprostowane kępy. Sztywne, ciemno zabarwione pędy wyrastają z podziemnych kłączy i dobrze utrzymują puszyste wiechy w stabilnej pozycji.

Kwiatostany. Kwiaty mają nasycony, karminowoczerwony kolor i są zebrane w gęste, pierzaste, mocno rozgałęzione wiechy na szczytach wzniesionych łodyg. Ciemny, wyrazisty odcień kwiatostanów mocno odcina się od zieleni liści i dobrze sprawdza się jako akcent kolorystyczny w zacienionych kompozycjach.

Kwitnienie. Kwitnienie przypada na okres od lipca do września, dzięki czemu odmiana długo zachowuje dekoracyjność w drugiej połowie lata. Puszyste kwiatostany przyciągają owady zapylające, a po przekwitnięciu ich zaschnięte, miedzianobrązowe wiechy pozostają ozdobne aż do późnej jesieni.

Liście. Liście są ciemnozielone, lśniące i pierzasto złożone z mocno ząbkowanych listków. Młode przyrosty mogą mieć delikatny miedziany lub czerwonawy odcień. Gęste ulistnienie tworzy dobrą oprawę dla ciemnych kwiatostanów i zachowuje świeży wygląd przez cały sezon.

Stanowisko i gleba. Najlepiej rośnie na stanowiskach cienistych i półcienistych, gdzie brak ostrego słońca sprzyja zachowaniu zdrowych liści i dłuższemu utrzymaniu kwiatów. Preferuje gleby żyzne, próchniczne, przepuszczalne i stale umiarkowanie wilgotne lub wilgotne. Nie toleruje przesuszania podłoża. Jest w pełni mrozoodporna.

Rośliny towarzyszące. Ciemne kwiatostany dobrze komponują się z jasnymi lub złocistymi funkiami, parzydłem leśnym, miodunką plamistą oraz paprociami. W wilgotniejszych miejscach można zestawić ją również z języczką Przewalskiego i rodgersją kasztanowcolistną. Jako niższe uzupełnienie dobrze sprawdzi się bodziszek korzeniasty, a w bardziej naturalistycznych kompozycjach można wykorzystać także seslerię jesienną.