Tawulec pogięty Crispa Stephanandra incisa

Zastosowanie. Ten niski krzew o płożącym charakterze doskonale sprawdza się do zadarniania większych powierzchni, szczególnie na skarpach i nasypach wymagających umocnienia podłoża. Gęsto rozrastające się pędy pomagają ograniczać erozję gleby i skutecznie wypełniają wolne przestrzenie pod wyższymi drzewami oraz krzewami. Odmiana dobrze prezentuje się również w ogrodach naturalistycznych, leśnych i przy zbiornikach wodnych.

Pokrój i wzrost. Tawulec pogięty ‘Crispa’ Stephanandra incisa osiąga około 50 cm wysokości i może rozrastać się nawet do około 1,5 m szerokości. Roślina tworzy szerokie, przewieszające się kępy zbudowane z cienkich, charakterystycznie powyginanych pędów. Pędy łatwo ukorzeniają się po zetknięciu z podłożem, dzięki czemu krzew stopniowo tworzy gęste, zwarte skupiska.

Kwiaty. Na końcach pędów pojawiają się drobne, zielonkawobiałe kwiaty zebrane w luźne, lekkie wiechy. Kwiaty mają subtelny charakter i nie dominują nad rośliną, ale podczas kwitnienia nadają jej delikatny, lekko mglisty wygląd. Jasne kwiatostany dobrze współgrają z ażurowym pokrojem krzewu.

Kwitnienie. Kwitnienie przypada zwykle na maj i czerwiec. Roślina wcześnie rozpoczyna wegetację i szybko buduje świeżą masę liściową po zimie. Delikatne kwiatostany utrzymują dekoracyjny wygląd przez kilka tygodni i dobrze wpisują się w naturalistyczny charakter nasadzeń.

Liście. Liście są drobne, głęboko powcinane i mają wyraźnie pofalowane brzegi. Przez większość sezonu utrzymują soczyście zielony kolor, natomiast jesienią przebarwiają się na odcienie żółci, pomarańczu i czerwonego brązu. Gęste ulistnienie podkreśla lekki, przewieszający się pokrój rośliny.

Stanowisko i gleba. Tawulec najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub lekko półcienistych. Preferuje gleby żyzne, próchniczne i umiarkowanie wilgotne, ale dobrze radzi sobie również na przeciętnych podłożach ogrodowych. Najsłabiej rośnie na stanowiskach bardzo suchych oraz silnie przesuszających się latem.

Rośliny towarzyszące. Ażurowy pokrój tej odmiany dobrze komponuje się z funkiami, parzydłem leśnym oraz paprociami o pierzastych liściach. Tawulec efektownie wygląda również obok bordowych pęcherznic, purpurowych berberysów oraz hortensji o jasnych kwiatach. Jesienne przebarwienia liści dobrze podkreślają także trawy ozdobne i rośliny o ciemniejszym ulistnieniu.