Tawułka Weisse Gloria Astilbe arendsii 9-1l

Zastosowanie. Roślina ta służy do wypełniania zacienionych rabat bylinowych, rozjaśniania leśnych zakątków ogrodu oraz do sadzenia w strefie brzegowej oczek wodnych, stawów i strumyków. Ze względu na swoje wysokie, gęste, śnieżnobiałe wiechy i pierzaste ulistnienie, doskonale sprawdza się w dużych grupach, jako trwały kwiat cięty do wazonów oraz w pojemnikach na ocienionych tarasach.

Pokrój i wzrost. Wysoka, efektowna bylina, Tawułka Arendsa ‘Weisse Gloria’ Astilbe ×arendsii osiąga wysokość około 90 cm, tworząc zwarte, wzniesione i gęste kępy. Sztywne, proste pędy kwiatostanowe stabilnie wyrastają ponad rozłożystą, paprociowatą poduchę liści odziomkowych.

Kwiatostany. Kwiaty mają czysto białą do kremowobiałej barwę, są drobne i puszyste, zebrane w wyjątkowo gęste, szerokie, romboidalne wiechy na szczytach pędów. Tworzą efektowne, jasne akcenty w cienistych częściach ogrodu, a ich delikatny zapach może przyciągać motyle, pszczoły oraz inne drobne owady.

Kwitnienie. Kwitnie od lipca do września (VII–IX), wnosząc rozświetlający akcent do ogrodu przez drugą połowę lata. Po przekwitnięciu puszyste wiechy stopniowo zasychają i brązowieją, zachowując dekoracyjną strukturę aż do zimy. Można pozostawić je na roślinie i usunąć dopiero wczesną wiosną.

Liście. Liście są ciemnozielone, błyszczące, podwójnie lub potrójnie pierzaste, o ostro ząbkowanych brzegach i wyrazistej, ażurowej fakturze. Tworzą gęstą podstawę kępy od wczesnej wiosny i pozostają dekoracyjne przez cały sezon, szczególnie przy zapewnieniu odpowiedniej wilgotności podłoża.

Stanowisko i gleba. Najlepiej rośnie w półcieniu lub cieniu, gdzie brak palącego słońca chroni liście i kwiatostany przed przesychaniem. Preferuje gleby żyzne, próchniczne, bogate w materię organiczną, przepuszczalne i stale umiarkowanie wilgotne do wilgotnych, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. Nie toleruje przesuszania podłoża. Jest odporna na mróz.

Rośliny towarzyszące. Dobrze komponuje się z funkiami, parzydłem leśnym, paprociami, brunnerą wielkolistną oraz innymi bylinami przeznaczonymi do cienistych i wilgotnych miejsc. W większych kompozycjach warto łączyć ją z krzewami o dekoracyjnym ulistnieniu, wykorzystując białe wiechy jako rozjaśniający akcent na ich tle.