Forsycja zielona Bronxensis Forsythia Viridissima 0,5-1l

Zastosowanie. Roślina ta służy do tworzenia niziutkich, nieformowanych obwódek wzdłuż alejek, obsadzania ogrodów skalnych, żwirowych, murków kwiatowych oraz do wypełniania przodu rabat krzewiastych i bylinowych. Ze względu na swój karłowy, poduszkowaty wzrost, obfite wiosenne kwitnienie oraz dużą tolerancję glebową, doskonale sprawdza się jako roślina zadarniająca na słoneczne skarpy oraz do uprawy w donicach i misach na balkonach i tarasach.

Pokrój i wzrost. Karłowy krzew o poduszkowej formie, Forsycja zielona ‘Bronxensis’ Forsythia viridissima osiąga wysokość około 50 cm, charakteryzując się powolnym tempem wzrostu i tworząc zwarte, gęste, spłaszczone kule. Cienkie, sztywne i silnie rozgałęzione pędy gęsto ścielą się tuż nad ziemią, dzięki czemu krzew zachowuje niski, regularny pokrój.

Kwiaty. Kwiaty mają nasycony, cytrynowożółty do słonecznożółtego kolor, są drobne, czteropłatkowe, o wąskich płatkach, gęsto osadzone wzdłuż zeszłorocznych pędów jeszcze przed rozwojem liści. Rozwijają się bardzo obficie na bezlistnych gałązkach, tworząc wczesną wiosną intensywną plamę barwną.

Kwitnienie. Kwitnie od kwietnia do maja (IV–V), stanowiąc jeden z pierwszych wyrazistych zwiastunów wiosny w ogrodzie. Ewentualne cięcie korygujące najlepiej przeprowadzać tuż po przekwitnięciu, aby zachować zwartą strukturę kępy i nie ograniczać zawiązywania pąków kwiatowych na kolejny sezon.

Liście. Liście są żywozielone do ciemnozielonych, drobne, lancetowate, ostro zakończone i delikatnie ząbkowane na brzegach. Pojawiają się na krzewie tuż po przekwitnięciu kwiatów, a jesienią przebarwiają się na ciepłe, purpurowobrązowe i miedziane tony, tworząc dekoracyjną oprawę cienkich gałązek aż do nadejścia silniejszych przymrozków.

Stanowisko i gleba. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych do lekko półcienistych, ciepłych i zacisznych, gdzie obfitość światła sprzyja obfitemu zawiązywaniu pąków kwiatowych. Preferuje gleby lekkie do średnio zwięzłych, przepuszczalne, próchniczne i umiarkowanie wilgotne, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego. Nie toleruje gleb podmokłych i ciężkich. Przy dobrym drenażu dobrze znosi warunki zimowe.

Rośliny towarzyszące. Na słonecznych obwódkach i skalniakach dobrze komponuje się z ubiorkiem wiecznie zielonym, floksem szydlastym, barwinkiem pospolitym oraz innymi niskimi bylinami o kontrastowych kwiatach. Bardzo estetyczne zestawienia tworzy z drobnymi trawami ozdobnymi, takimi jak sesleria lśniąca czy ostnica mocna. Warto łączyć ją również z roślinami kwitnącymi na pomarańczowo, różowo lub niebiesko, aby podkreślić intensywną żółć wiosennych kwiatów.