Budleja Dawida Pink Delight Buddleja Davidii 0,5l - 1l

Zastosowanie. Roślina ta dobrze sprawdza się na słonecznych rabatach krzewiastych, w swobodnych żywopłotach oraz jako mocny akcent barwny w ogrodach przydomowych i naturalistycznych. Okazałe rozmiary i długie, intensywnie pachnące kwiatostany pozwalają wykorzystać ją jako efektowny soliter na tle trawnika. Jest również wartościową rośliną dla ogrodów przyjaznych zapylaczom i dobrze pasuje do kompozycji w stylu wiejskim.

Pokrój i wzrost. Okazały krzew o łukowato wyginających się pędach, Budleja Dawida ‘Pink Delight’ Buddleja davidii osiąga od 200 do 300 cm wysokości. Tworzy szeroką, gęsto rozgałęzioną koronę z mocnymi, wzniesionymi pędami, których końce mogą wyginać się pod ciężarem kwiatostanów. Silne cięcie wiosną pozwala utrzymać bardziej zwartą formę i sprzyja tworzeniu młodych, kwitnących pędów.

Kwiatostany. Kwiatostany są jasnoróżowe, bardzo długie i gęste, stożkowate, osiągające nawet około 40 cm długości. Drobne kwiaty mają charakterystyczne pomarańczowe oczko i wydzielają intensywny, miodowy zapach. W ciepłe dni przyciągają liczne motyle, pszczoły i trzmiele, dzięki czemu krzew jest szczególnie atrakcyjny w ogrodach nastawionych na wspieranie owadów zapylających.

Kwitnienie. Kwitnie od czerwca do września (VI–IX), utrzymując dekoracyjność przez większą część lata. Wczesną wiosną warto silnie skrócić zeszłoroczne pędy, pozostawiając około 20–30 cm nad ziemią. Zabieg ten pobudza krzew do wypuszczania silnych młodych przyrostów, na których tworzą się liczne i okazałe wiechy.

Liście. Liście są lancetowate, długie i ostro zakończone, szarozielone z wierzchu i jaśniejsze, pokryte białawym kutnerem od spodu. Ich matowa, chłodna kolorystyka dobrze kontrastuje z różowymi kwiatostanami. Ulistnienie utrzymuje się do jesieni i stopniowo opada wraz z nadejściem chłodów.

Stanowisko i gleba. Najlepiej rośnie na stanowisku w pełni słonecznym, ciepłym i osłoniętym od silnych, mroźnych wiatrów. Preferuje gleby żyzne, próchniczne, przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne, o odczynie obojętnym do lekko zasadowego. Nie toleruje ciężkiego, podmokłego podłoża. W chłodniejszych rejonach warto zabezpieczyć podstawę krzewu przed zimą przez kopczykowanie.

Rośliny towarzyszące. Dobrze komponuje się z krwawnikami, dzielżanami, złocieniami oraz innymi późno kwitnącymi bylinami o ciepłych barwach. Wysokie trawy, takie jak miskant chiński czy sporobolus różnołuskowy, mogą stanowić dla niej naturalne tło i podkreślać smukłe kwiatostany. Lawendowoniebieskie kwiaty kocimiętki tworzą natomiast chłodny kontrast i dobrze uzupełniają kompozycję przyjazną zapylaczom.