Hypsela reniformis – Lobelia oligophylla

Zastosowanie. Roślina ta służy do zadarniania wilgotnych i zacienionych partii ogrodu, obsadzania brzegów oczek wodnych oraz wypełniania przestrzeni między kamieniami i płytami w miejscach o stale wilgotnym podłożu. Dzięki bardzo niskiemu wzrostowi tworzy zwartą, przylegającą do ziemi darń, która dobrze zastępuje mech i nadaje kompozycjom naturalny, spokojny charakter.

Pokrój i wzrost. Hypsela reniformis, obecnie spotykana również pod nazwą Lobelia oligophylla, dawniej występowała także w obrocie jako Pratia. Osiąga wysokość zaledwie od 1 do 3 cm i tworzy gęste, płożące maty ściśle przylegające do podłoża. Cienkie pędy łatwo zakorzeniają się w węzłach, dzięki czemu roślina stopniowo, ale bardzo dokładnie wypełnia wolne przestrzenie. Tworzy niski, zwarty dywan o świeżym, zielonym wyglądzie.

Kwiaty. Kwiaty są bardzo drobne, pięciopłatkowe i mają biały lub jasnoróżowy kolor z delikatnym ciemniejszym żyłkowaniem oraz żółtą plamką w środku. Pojawiają się pojedynczo tuż nad liśćmi, dzięki czemu wyglądają jak drobne punkty rozsypane na zielonej powierzchni. Ich subtelny wygląd dobrze pasuje do cienistych, spokojnych zakątków ogrodu.

Kwitnienie. Kwitnienie przypada najczęściej od czerwca do sierpnia, choć pojedyncze kwiaty mogą pojawiać się przez większą część sezonu. Roślina nie kwitnie jednorazowo, lecz stopniowo rozwija kolejne pąki. Dzięki temu zielona darń przez długi czas pozostaje delikatnie ozdobiona drobnymi kwiatami.

Liście. Liście są ciemnozielone, drobne, nerkowate lub prawie okrągłe, lekko mięsiste i delikatnie błyszczące. Gęsto pokrywają płożące pędy, tworząc zwartą, niską powierzchnię przypominającą miniaturową darń. W sprzyjających warunkach mogą pozostawać dekoracyjne także poza sezonem.

Stanowisko i wymagania. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub w lekkim półcieniu, w miejscach osłoniętych od silnych, wysuszających wiatrów. Preferuje gleby żyzne, próchniczne i stale wilgotne, ale dobrze przepuszczalne; roślina ta bardzo źle znosi przesuszenie bryły korzeniowej, które szybko prowadzi do osłabienia i brązowienia darni. W pełnym słońcu wymaga większej wilgotności podłoża, natomiast na stanowiskach szybciej przesychających lepiej radzi sobie w półcieniu. Ze względu na ograniczoną mrozoodporność, w chłodniejszych rejonach kraju warto zapewnić jej lekkie okrycie na zimę.

Rośliny towarzyszące. W wilgotnych częściach ogrodu dobrze wygląda obok miniaturowych funkii o jasnych liściach oraz niskich paproci, takich jak zanokcica. Ładnie komponuje się także z drobnymi pierwiosnkami i karmnikiem ościstym, jeśli stanowisko nie jest zbyt suche. Dobrym sąsiedztwem będą również niewielkie rośliny brzegowe przy oczkach wodnych, które podkreślą jej niski, zielony dywan.