Irga dammera Eichholz Cotoneaster Radicans Dammerii 1l

Zastosowanie. Roślina ta służy do zadarniania suchych i nasłonecznionych skarp, umacniania pochyłości terenu, obsadzania murków oporowych, ogrodów skalnych oraz do wypełniania przestrzeni pod koronami wyższych drzew i krzewów. Ze względu na swój niziutki, płożący pokrój, zimozielone liście oraz dekoracyjne, czerwone owoce, doskonale sprawdza się jako roślina okrywowa ograniczająca rozwój chwastów oraz do uprawy w pojemnikach i skrzynkach na tarasach.

Pokrój i wzrost. Niski, silnie płożący krzew o zimozielonym ulistnieniu, Irga Dammera ‘Eichholz’ Cotoneaster dammeri osiąga wysokość około 25–30 cm przy szerokości dochodzącej do około 2–2,4 m, tworząc zwarte, szczelne i nisko ścielące się kobierce. Długie, elastyczne pędy rozrastają się szeroko po podłożu i w miejscach kontaktu z podłożem mogą się ukorzeniać, dzięki czemu roślina z czasem tworzy trwałą, gęstą powierzchnię okrywową.

Kwiaty. Kwiaty są białe, drobne, pojedyncze lub zebrane po kilka sztuk, pojawiają się licznie wzdłuż pędów i wyróżniają się delikatnym, różowawym akcentem w centrum. Na tle ciemnozielonych liści tworzą jasną, świeżą plamę barwną pod koniec wiosny, a ich nektar jest źródłem pożywienia dla pszczół i innych owadów zapylających.

Kwitnienie. Kwitnie w maju i czerwcu (V–VI), wnosząc świeży, jasny akcent do ogrodu. Po przekwitnięciu zawiązuje liczne, kuliste owoce o intensywnie czerwonej barwie, które dojrzewają pod koniec lata i mogą długo utrzymywać się na pędach, również w okresie jesiennym i zimowym.

Liście. Liście są drobne, ciemnozielone, błyszczące, eliptyczne i skórzaste, gęsto osadzone na płożących pędach. Jesienią część z nich może przebarwiać się na odcienie pomarańczowoczerwone i purpurowe, a roślina zachowuje znaczną część ulistnienia również zimą, dzięki czemu pozostaje dekoracyjna przez większą część roku.

Stanowisko i gleba. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych do półcienistych, gdzie większa ilość światła sprzyja obfitemu kwitnieniu i zawiązywaniu owoców. Preferuje gleby lekkie, przepuszczalne, piaszczysto-gliniaste i umiarkowanie wilgotne do suchych, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym. Dobrze znosi okresowe przesuszenie po ukorzenieniu, natomiast nie toleruje zastojów wody. W chłodniejszych rejonach kraju warto wybierać miejsca osłonięte, ponieważ mrozoodporność może zależeć od stanowiska.

Rośliny towarzyszące. Na nasłonecznionych skarpach i w ogrodach skalnych dobrze komponuje się z ubiorkami wiecznie zielonymi o białych kwiatach, floksami szydlastymi o różowych lub purpurowych kwiatach oraz niskimi dzwonkami o niebieskich kwiatach. Bardzo estetyczne zestawienia tworzy z niskimi trawami o wąskich, zielonych liściach, takimi jak seslerie czy ostnice. Warto łączyć ją również z krzewami o jasnym lub żółtym ulistnieniu, aby podkreślić ciemną zieleń liści i intensywną czerwień owoców.