Macierzanka wczesna Pseudolanuginosus Thymus Praecox

Zastosowanie. Ta niska bylina dywanowa jest wręcz niezrównana do obsadzania ogrodów skalnych, murków oporowych oraz suchych, nasłonecznionych skarp, gdzie skutecznie chroni podłoże przed erozją. Doskonale sprawdza się również jako żywa fuga pomiędzy płytami chodnikowymi i kamieniami na ścieżkach, ponieważ dobrze znosi lekkie deptanie. Może być także wykorzystywana jako gęsta roślina okrywowa w miejscach, gdzie tradycyjny trawnik nie radzi sobie z suszą.

Pokrój i wzrost. Macierzanka wczesna ‘Pseudolanuginosus’ Thymus praecox tworzy ekstremalnie niskie, płaskie i bardzo gęste poduszki płożące się tuż przy powierzchni gruntu. W czasie kwitnienia osiąga do około 10 cm wysokości, a pojedyncza kępa rozrasta się na szerokość około 30 cm. Z czasem tworzy zwarty, miękki kobierzec skutecznie pokrywający podłoże.

Kwiaty. Kwiaty są drobne, rurkowate i zebrane w niewielkie, główkowate kwiatostany pojawiające się na końcach pędów. Mają subtelny, jasnoróżowy kolor, który podczas pełni kwitnienia tworzy jednolitą, pastelową plamę. W czasie rozkwitu roślina wydziela przyjemny, ziołowy aromat i przyciąga liczne pszczoły, trzmiele oraz motyle.

Kwitnienie. Główna fala kwitnienia przypada od maja do czerwca. W tym okresie srebrzystoszare poduszki niemal całkowicie pokrywają się delikatnymi różowymi kwiatami. Po zakończeniu głównego kwitnienia pojedyncze kwiaty mogą pojawiać się jeszcze sporadycznie w dalszej części lata.

Liście. Liście są bardzo małe, eliptyczne i gęsto rozmieszczone na płożących się pędach. Pokrywa je miękkie, srebrzystoszare owłosienie, które nadaje całej roślinie charakterystyczny, puszysty wygląd. Ulistnienie pozostaje dekoracyjne przez cały rok, ponieważ odmiana zachowuje zimozielony charakter.

Stanowisko i gleba. Roślina wymaga stanowiska w pełni słonecznego, gdzie zachowuje zwarty pokrój i najładniejsze wybarwienie liści. Najlepiej rośnie w glebach lekkich, piaszczystych, ubogich i bardzo dobrze przepuszczalnych. Doskonale znosi suszę, wysokie temperatury oraz zimowe mrozy, dlatego jest jedną z najbardziej niezawodnych bylin do trudnych, suchych stanowisk.

Rośliny towarzyszące. Jasnoróżowe kwiaty tej odmiany pięknie komponują się z czerwonymi i bordowymi rojnikami, żółto kwitnącymi rozchodnikami oraz fioletowymi floksem szydlastym. Naturalnym uzupełnieniem kompozycji będą również srebrzyste kostrzewy sine, niebieskawe strzęplice sine oraz jasne odmiany niskich traw ozdobnych, które podkreślają jej skalny i sucholubny charakter.