Floks szydlasty Coral Eye Phlox subulata

Zastosowanie. Roślina ta doskonale sprawdza się przy tworzeniu jasnych, wzorzystych dywanów na skalniakach, murkach oporowych oraz jako dekoracyjne obramowanie słonecznych rabat. Dzięki zwartej budowie i zdolności do szczelnego zadarniania bardzo dobrze nadaje się do obsadzania szczelin między kamieniami oraz skarp, gdzie tworzy trwałe, zimozielone poduchy ograniczające parowanie wody z gleby i rozwój chwastów. Najlepiej prezentuje się na stanowiskach wyeksponowanych, gdzie jej jasne kwiaty wyraźnie kontrastują z kamieniem i ciemniejszą zielenią innych roślin.

Pokrój i wzrost. Floks szydlasty ‘Coral Eye’ Phlox subulata osiąga wysokość od 10 do 15 cm, natomiast w czasie kwitnienia dorasta zazwyczaj do około 20–30 cm. Tworzy szerokie, niskie kępy o typowo dywanowym charakterze, zbudowane z płożących, gęsto ulistnionych pędów. Roślina szybko rozrasta się na boki, tworząc jednolity, zwarty kobierzec, który dobrze dopasowuje się do ukształtowania terenu i efektownie obrasta krawędzie ścieżek oraz kamiennych rabat.

Kwiaty. Kwiaty mają kolor perłowej bieli z wyraźnym, koralowo-różowym oczkiem w samym centrum, które nadaje im głębi i charakterystycznego wyglądu. Każdy kwiat składa się z pięciu płatków, a kontrastowe zabarwienie środka sprawia, że cała kępa z daleka wygląda jak gęsto utkany, pastelowy kobierzec. Kwiaty są drobne, ale pojawiają się bardzo licznie i w okresie pełnego kwitnienia niemal całkowicie przykrywają zielone pędy.

Kwitnienie. Kwitnienie przypada głównie na kwiecień i maj i jest jednym z najbardziej efektownych akcentów wiosennego ogrodu. Odmiana ta może również powtarzać kwitnienie pod koniec lata, najczęściej w sierpniu, choć jest ono znacznie słabsze niż wiosenne. Po pierwszym przekwitnięciu warto lekko przyciąć końcówki pędów, co poprawia wygląd kępy, sprzyja jej zagęszczeniu i wspomaga ponowne zawiązywanie pąków.

Liście. Liście są ciemnozielone, drobne, sztywne i igiełkowate, gęsto osadzone na płożących łodygach. Pozostają zimozielone, dzięki czemu roślina zachowuje dekoracyjny wygląd przez cały rok i również zimą tworzy zwarte, zielone poduszki. Szydlasta forma liści sprawia, że kępa jest bardzo gęsta i stanowi trwały, uporządkowany element kompozycji ogrodowej.

Stanowisko i wymagania. Najlepiej rośnie na stanowiskach w pełni słonecznych, gdzie zachowuje zwarty pokrój i obficie kwitnie. Preferuje gleby przepuszczalne, piaszczyste lub żwirowe, umiarkowanie żyzne i raczej suche, natomiast źle znosi ciężkie, mokre podłoże oraz zimowe zastoiska wody. Jest całkowicie mrozoodporny, dobrze znosi okresową suszę i nie wymaga intensywnej pielęgnacji.

Rośliny towarzyszące. Na słonecznych skalniakach bardzo dobrze komponuje się z żagwinami, gęsiówkami oraz niskimi przetacznikami, które podkreślają jego jasną kolorystykę. Efektowne zestawienia tworzy również z kostrzewą siną, rogownicą kutnerowatą oraz innymi bylinami o srebrzystych liściach i zwartym pokroju. Ciekawy kontrast można uzyskać sadząc go także obok rozchodników o purpurowych liściach, które mocno wydobywają biało-różowy charakter odmiany ‘Coral Eye’.