Goździk siny Rubin Dianthus gratian. 9

Zastosowanie. Bylina ta dobrze sprawdza się na słonecznych rabatach, w ogrodach skalnych i żwirowych oraz na obwódkach. Niski wzrost pozwala sadzić ją w pierwszym planie kompozycji, między kamieniami i na niewielkich skarpach. Dobrze znosi suche stanowiska, dlatego nadaje się również do miejsc, w których podłoże szybko przesycha.

Pokrój i wzrost. Niska bylina o zwartym, poduszkowym pokroju, Goździk siny ‘Rubin’ Dianthus gratianopolitanus osiąga około 10 cm wysokości. Tworzy gęste, regularne kępy i nie rozrasta się nadmiernie na boki. Pędy kwiatowe wyrastają ponad niskie ulistnienie, dzięki czemu kwiaty są dobrze widoczne.

Kwiaty. Kwiaty są intensywnie bordowe, pojedyncze i osadzone na smukłych pędach. Mają charakterystyczne dla goździków postrzępione brzegi płatków. Mocna barwa kwiatów dobrze kontrastuje z sinozielonym ulistnieniem.

Kwitnienie. Kwitnie w maju i czerwcu (V–VI), a następnie może powtórzyć kwitnienie we wrześniu (IX). Drugie kwitnienie jest zwykle mniej obfite niż wiosenne, ale pozwala ponownie wprowadzić intensywny kolor na rabatę pod koniec sezonu.

Liście. Liście są wąskie, sztywne i sinozielone, gęsto skupione u podstawy pędów. Tworzą zwartą kępę, która zachowuje dekoracyjny wygląd także poza okresem kwitnienia. Ich chłodna barwa dobrze kontrastuje z bordowymi kwiatami.

Stanowisko i gleba. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na glebie lekkiej, przepuszczalnej i niezatrzymującej wody. Dobrze znosi okresowe przesuszenie, natomiast nie toleruje ciężkiego, stale mokrego podłoża. Na glebach zbyt wilgotnych może być bardziej podatny na choroby korzeni. Jest odporny na mróz.

Rośliny towarzyszące. Dobrze komponuje się z macierzanką, rozchodnikami, kostrzewą siną, floksami szydlastymi i niskimi odmianami dzwonków. Na słonecznych, suchych rabatach można zestawić go także z szałwią omszoną i kocimiętką, tworząc kompozycje o kontrastowych kolorach i fakturach.