Winobluszcz pięciolistkowy Parthenocissus quinquefolia 9

Roślina ta jest wykorzystywana przede wszystkim do szybkiego zasłaniania mało estetycznych ścian, wysokich ogrodzeń oraz budynków gospodarczych, tworząc szczelną, pionową osłonę. Dzięki silnym wąsom czepnym zakończonym przylgami samodzielnie wspina się po gładkich powierzchniach, co pozwala wprowadzić dużą ilość zieleni tam, gdzie brakuje miejsca na szerokie krzewy. Z czasem buduje zwartą kurtynę liści, która skutecznie ogranicza widoczność.

Winobluszcz pięciolistkowy Parthenocissus quinquefolia osiąga od 20 do 30 m wysokości, przy rocznych przyrostach wynoszących nawet 1–2 metry. To silne pnącze, które stopniowo pokrywa bardzo duże powierzchnie gęstą siecią pędów. Sprawdza się wszędzie tam, gdzie potrzebna jest szybka, trwała osłona.

Kwiaty są zielonkawe, drobne i niepozorne, zebrane w luźne wiechy. Mają znaczenie użytkowe — są miododajne i chętnie odwiedzane przez owady — jednak pozostają mało widoczne wśród liści. Walory dekoracyjne rośliny wynikają przede wszystkim z obfitego ulistnienia.

Kwitnienie przypada na lipiec i sierpień. Po przekwitnięciu roślina zawiązuje drobne, kuliste owoce o granatowej barwie pokryte woskowym nalotem, które po opadnięciu liści stają się pokarmem dla ptaków. Owoce utrzymują się na pędach przez część jesieni, dodając roślinie naturalnego charakteru.

Liście są dłoniasto złożone z pięciu mniejszych listków o ząbkowanych brzegach. Latem pozostają zielone, natomiast jesienią przebarwiają się bardzo intensywnie na jaskrawoczerwone i purpurowe odcienie, całkowicie odmieniając wygląd porastanej powierzchni. To właśnie jesienne wybarwienie jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech tego pnącza.

Roślina jest w pełni mrozoodporna i ma niewielkie wymagania glebowe, dobrze radząc sobie na większości podłoży. Może rosnąć zarówno w pełnym słońcu, jak i w cieniu, choć najmocniej przebarwia się na stanowiskach lepiej oświetlonych. Stosowana jest do obsadzania murów, altan oraz jako roślina okrywowa na dużych skarpach.