Funkia babkowata Venus Hosta plantaginea 1l

Zastosowanie. Ta późno kwitnąca funkia doskonale sprawdza się na rabatach cienistych i półcienistych, w ogrodach leśnych oraz pod koronami drzew i większych krzewów. Dzięki dużym, pachnącym kwiatom stanowi nie tylko roślinę ozdobną z liści, ale również atrakcyjny akcent kwitnący pod koniec lata. Nadaje się do sadzenia w pojemnikach ustawianych na tarasach i w pobliżu miejsc wypoczynku, gdzie można w pełni docenić jej wyjątkowy zapach.

Pokrój i wzrost. Funkia babkowata ‘Venus’ Hosta plantaginea tworzy szerokie, regularne kępy osiągające około 55–80 cm wysokości, gdzie druga wartość dotyczy okresu kwitnienia. Dorosła roślina osiąga około 80 cm szerokości i stopniowo rozrasta się w efektowną, gęsto ulistnioną kępę. Duże liście szczelnie osłaniają podłoże, pomagając ograniczać rozwój chwastów.

Kwiaty. Największą ozdobą tej odmiany są bardzo duże, pełne lub półpełne, śnieżnobiałe kwiaty o wydłużonym, lejkowatym kształcie. Wyrastają ponad liście na mocnych pędach i przywodzą na myśl kwiaty lilii. Wyróżniają się intensywnym, słodkim zapachem, który szczególnie wyraźnie wyczuwalny jest popołudniami i wieczorem.

Kwitnienie. Kwitnienie przypada głównie na sierpień i często utrzymuje się również we wrześniu. Jest to termin późniejszy niż u większości funkii, dzięki czemu odmiana wnosi nową porcję kwiatów do ogrodu pod koniec sezonu. Pachnące kwiaty przyciągają owady zapylające, a wieczorami mogą być odwiedzane także przez motyle nocne.

Liście. Liście są duże, szerokoowalne, sercowate u nasady i wyraźnie unerwione. Ich barwa jest świeżo zielona, jaśniejsza niż u wielu popularnych odmian o niebieskawym ulistnieniu. Tworzą eleganckie tło dla białych kwiatów i zachowują dekoracyjny wygląd przez cały sezon wegetacyjny.

Stanowisko i gleba. Najlepiej rośnie w półcieniu lub na stanowiskach z porannym słońcem, gdzie ma zapewnioną odpowiednią ilość światła potrzebną do obfitego kwitnienia. Preferuje gleby żyzne, próchniczne, przepuszczalne i stale umiarkowanie wilgotne. Najlepiej rozwija się w podłożach o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego.

Rośliny towarzyszące. Jasnozielone liście tej odmiany dobrze komponują się z żurawkami, paprociami, zawilcami jesiennymi, tawułkami oraz brunnerami. W cienistych częściach ogrodu ciekawy efekt tworzą również zestawienia z turzycami i hakonechloą, które podkreślają naturalny charakter nasadzeń.