Macierzanka zwyczajna Foxley Thymus pulegioides

Zastosowanie. Roślina ta nadaje się do ogrodów skalnych, na murki, do szczelin między płytami oraz na słoneczne obrzeża rabat i ścieżek. Dzięki niskiemu, płożącemu pokrojowi i ozdobnym, dwubarwnym liściom sprawdza się jako roślina okrywowa, a także w pojemnikach i misach na tarasach.

Pokrój i wzrost. Niska, gęsta macierzanka o płożących pędach, Macierzanka zwyczajna ‘Foxley’ Thymus pulegioides osiąga około 10 cm wysokości. Pędy są częściowo drewniejące u podstawy, ścielą się po podłożu i mogą się ukorzeniać, dzięki czemu roślina z czasem tworzy zwarte poduszki.

Kwiaty. Drobne, różowopurpurowe kwiaty są zebrane w gęste kwiatostany na szczytach wzniesionych pędów. Wyraźnie odcinają się od jasnego obrzeżenia liści i przyciągają pszczoły, motyle oraz inne owady zapylające.

Kwitnienie. Kwitnie w czerwcu i lipcu (VI–VII). W okresie kwitnienia niskie poduszki pokrywają się licznymi kwiatami. Po przekwitnięciu można skrócić pędy, aby zachować zwarty pokrój i pobudzić roślinę do tworzenia nowych przyrostów.

Liście. Liście są drobne, owalne i ciemnozielone, z szerokim, nieregularnym białokremowym obrzeżeniem. W chłodniejszych okresach jasne obrzeżenie może nabierać różowawego odcienia. Liście są zimozielone i po roztarciu wydzielają intensywny, ziołowy aromat.

Stanowisko i gleba. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na stanowiskach ciepłych i suchych. Preferuje gleby lekkie, piaszczyste lub piaszczysto-żwirowe, przepuszczalne, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym. Dobrze znosi suszę i ubogie podłoże, natomiast nie toleruje zastojów wody. Jest odporna na mróz.

Rośliny towarzyszące. Dobrze komponuje się z dzwonkiem dalmatyńskim, floksem szydlastym, rozchodnikiem, kostrzewą siną i ostnicą mocną. Na rabatach żwirowych można zestawić ją także z seslerią lśniącą, której wyższe kępy tworzą kontrast dla niskich, płożących pędów macierzanki.