Narecznica Wallicha Dryopteris Wallichiana 9
- Wysokość dorosłej rośliny: 75 - 90 cm.
- Szerokość: 100cm.
- Stanowisko: półcień i cień.
- Gleba: kwaśna do obojętnej,
- próchniczna, wilgotna.
Zastosowanie: Ta okazała paproć doskonale sprawdza się w cienistych ogrodach leśnych, na rabatach bylinowych oraz w kompozycjach naturalistycznych. Dzięki wyprostowanemu pokrojowi i dużym, ciemnozielonym liściom stanowi wyrazisty akcent strukturalny. Najlepiej prezentuje się sadzona pojedynczo lub w niewielkich grupach, w miejscach osłoniętych i o podwyższonej wilgotności powietrza.
Pokrój i wzrost: Narecznica Wallicha (Dryopteris wallichiana) tworzy okazałe, lejkowate kępy złożone z długich, wyprostowanych liści. Osiąga około 75–90 cm wysokości i może rozrastać się do około 100 cm szerokości. Nie tworzy licznych odrostów, dlatego zazwyczaj zachowuje formę pojedynczej, rozłożystej kępy. Najlepiej sprawdza się w środkowej lub tylnej części cienistej rabaty.
Kwiaty: Paproć nie wytwarza kwiatów. Na spodniej stronie dojrzałych liści rozwijają się skupiska zarodni, w których powstają zarodniki. Ciemne, niemal czarne ogonki i osie liści stanowią dodatkową ozdobę, wyraźnie kontrastując z zielenią blaszek liściowych.
Kwitnienie: Jako paproć nie kwitnie. Zarodniki dojrzewają latem i jesienią, umożliwiając naturalne rozmnażanie rośliny. Najbardziej efektownym momentem sezonu jest wiosenne rozwijanie się młodych, spiralnie zwiniętych liści.
Liście: Liście są długie, pojedynczo pierzastozłożone, ciemnozielone i lekko błyszczące. Ich ogonki oraz osie pokrywają ciemne, niemal czarne łuski, tworzące wyrazisty kontrast z blaszkami liściowymi. Młode liście rozwijają się w postaci charakterystycznych, spiralnie zwiniętych pastorałów. W zależności od warunków część ulistnienia może utrzymywać się przez zimę.
Stanowisko i gleba: Najlepiej rośnie w półcieniu lub cieniu, w miejscu osłoniętym, chłodnym i o wilgotnym powietrzu. Wymaga gleby żyznej, próchnicznej, przepuszczalnej i stale umiarkowanie wilgotnej. Nie toleruje przesuszenia, szczególnie podczas upalnego lata. Jest mniej odporna na mróz niż wiele popularnych paproci ogrodowych, dlatego w chłodniejszych rejonach wymaga starannego zabezpieczenia na zimę. Najlepiej udaje się w miejscach o łagodnym mikroklimacie, np. w pobliżu strumieni i zbiorników wodnych.
Rośliny towarzyszące: Okazałe liście dobrze komponują się z funkią Siebolda (Hosta sieboldiana), której szerokie, niebieskozielone blaszki tworzą kontrast dla pierzastego ulistnienia paproci. Dobrym uzupełnieniem będzie rodgersja kasztanowcolistna (Rodgersia aesculifolia), wprowadzająca duże, dłoniaste liście i mocny akcent strukturalny, a także tawułka Arendsa (Astilbe × arendsii), której lekkie kwiatostany rozjaśniają cienistą kompozycję. Wszystkie te rośliny preferują żyzne, próchniczne i umiarkowanie wilgotne podłoże.
Rośliny dostępne w regularnej sprzedaży wysyłamy na bieżąco.
Wyjątek stanowią okresy ekstremalnych warunków pogodowych (np. upały lub silne mrozy),
kiedy wysyłki mogą zostać czasowo wstrzymane w trosce o bezpieczeństwo roślin.















